Kopka Klare Taal

zaterdag 18 oktober 2014

Meubels

Op de valreep werd vorige week onze enorme kast uit de woonkamer verkocht. Hals over kop leeghalen en me verbazen over wat er eigenlijk in lag :-)
Eindelijk is dat bakbeest uit de kamer. En voor een hele mooie prijs. Ooit gekocht voor €1750. Nu verkocht voor €750.

Er moest wel een en ander voor terug komen. Een dressoir, want niet alles uit de oude kast kon weg, en de eetkamer was ook aan vervanging toe. Uiteindelijk vonden we op mp een complete inboedel voor €1000. Te veel naar mijn idee. Na wat onderhandelingen kwamen we €750 overeen.

Gisteravond ging man de meubels halen. Vandaag alles uitgewassen en ingericht.

Compleet nieuw interieur voor 0. Althans zo voelt het.
En weer veel spullen het huis uit!  Lucht op. En wat ook oplucht, na een nacht vol voorweeen lijkt mijn buik gezakt. Zou deze beeb dan wel indalen?

maandag 13 oktober 2014

Zagen, zagen...

Niet alleen het favoriete liedje van kleine man momenteel, ook lijkt het alsof ik niets anders meer doe dan dat. Figuurlijk gezien dan. Man vindt het gelukkig nogal meevallen.

Dat de laatste loodjes zwaar zijn, dat weet ik echt wel. Dat je minder kunt ook. Maar zo weinig nog kunnen? Na een inspanning van een kwartier moet ik een uur bijkomen. Niet overdreven. Zoon tillen leidt tot vreselijke pijn. Zitten ook, staan nog meer, laat staan lopen.

Baby draaide in de zesendertigste week nog even in een stuit. Toen weer terug tijdens een avond vol voorweeen. En volgens mij nu weer in een stuit...

Ja ik weet het. Ik mag niet klagen. Ik ben ook heel dankbaar dat wij ondanks alles toch nog eens verrast werden met een kleintje. En ik kan niet wachten tot ik die lieverd in mijn armen heb. Maar zwanger zijn.....doe ik echt nooit meer. Twee jaar lang ben ik nu zwanger. Eerst een miskraam, toen van zoon, en aansluitend van deze beeb. Ik raad het niemand aan.

Nog een tijdje aftellen, Hopelijk hoef ik niet weer tot aan ruim 41 weken te tellen.

zondag 21 september 2014

Huizendillema, uurtje ziekenhuis en wat al niet meer

Afgelopen week een huis gaan bekijken, vier slaapkamers, vrijstaand, karakteristieke bouw, leuk dorpje. Dat voldeed allemaal aan onze wensen. En het was ook mooi en ruim en in principe helemaal wat we zoeken. Maar we gaan het niet doen. Sowieso niet nu. De verkopende makelaar komt ons huis vrijblijvend taxeren. Lieten we vorig jaar al eens bij een concurrent doen. Ben benieuwd wat deze man ons te vertellen heeft. Daarna kunnen we nog beslissen om het te gaan verkopen of niet. Ik neig momenteel naar niet, maar niets zo veranderlijk als ik (en de man trouwens ook) ;-)

Na vijf dagen van aanhoudende bonkende hoofdpijn, sterretjes zien en duizeligheid vond man het genoeg en stond hij erop dat ik de verloskamers belde om informatie en advies. Dat wordt ook aangeraden op het spreekuur, vragen: bel de verloskamers. Dat dus maar gedaan. En ik dacht het al: ik moest meteen komen. Bloedprikken, plasje inleveren, half uurtje aan de ctg. Uitslag: niks aan de hand. Waarschijnlijk gewoon pech, verminderde weerstand, vermoeidheid. Je kent het wel. Maar wel lekker om het hartje van de beeb een half uur te horen en ook om een uur op een bedje te liggen zonder iets te moeten doen, komt ook nooit voor ;-)

Verder moeten we nog een week of zes op de kleine beeb wachten, gaat dochter hopelijk in oktober afzwemmen, is ze bijna jarig en zoon dus ook, want een maand later. Heb ik nog niets in huis......help! Dochter weet wel precies wat ze wil, dus dat is halen en klaar. Wat we zoon eens geven? Ik heb nog geen idee. Iets met wielen, dat lijkt hij heel leuk te vinden ;-)

Zoon kruipt met topsnelheid door het huis en niets op de salontafel en lage kastjes is nog veilig. Meneertje loopt er netjes langs af en gooit alles op de grond wat hij tegenkomt. Behalve als het van papier is, dan eet hij het liever op ;-)

Vandaag kon ik nog iemand blij maken met een heleboel babykleertjes voor het geslacht dat wij niet krijgen, altijd fijn zo'n tweede leven voor leuke kleertjes en nog leuker, een mama die ermee gebaat is  ;-)

dinsdag 9 september 2014

Huizendilemma

Met onze derde spruit op komst speelt een ander huis al meerdere maanden door mijn hoofd, ons hoofd, want ook man heeft twijfels mbt dit huis.

We wonen nu in een jaren vijftig woning met drie slaapkamers. We hebben beneden behoorlijk bijgebouwd waardoor er een normaal formaat badkamer is gekomen, een garage en een extra ruimte die wij als zitkamer gebruiken. We hebben een behoorlijke tuin en achter het huis een gegarandeerd blijvend vrij uitzicht op een park, vijver en daarachter een bosje waar eventueel in de toekomst wel gebouwd mag worden. Daarachter ligt het gemeentelijk zwembad. Aan de voorkant kijken we uit op een grasveld dat slecht onderhouden wordt. Het stuk grond is eigendom van een supermarkt-discounter die er eerder een vestiging had welke is afgebrand voordat wij hier kwamen wonen. Er is sprake geweest van de bouw van een dubbellaags winkelcentrum, maar dit was gelukkig snel van de baan toen er elders in de stad een enorm winkelcentrum werd gebouwd. Er is ook sprake geweest van de bouw van een zorgcentrum, maar ook dat is momenteel van de baan. Voorlopig gaat er niks gebeuren. Maar geen garanties natuurlijk.

Naast ons, los van ons, wonen de buren waar wij tijdens de verbouwing een behoorlijk conflict mee hebben gehad. Momenteel zijn we ons speaking terms, al moet ik toegeven dat me dat heel zwaar valt. Een gesprekje over het weer is bij wijze van genoeg om mij emotioneel leeg te slurpen. Ik heb vrede met de situatie, ook al is deze duidelijk in ons nadeel, maar de manier waarop zij ons behandeld hebben doet nog altijd veel pijn.

Aan de andere kant, aan ons vast, woonde een oudere man. Wegens zijn gezondheid is hij opgenomen in een instelling. Hij is niet bij machte om te tekenen voor verkoop van zijn woning. Zijn neef komt er af en toe, op de meest vreemde tijdstippen (lees altijd na 22:00 uur). De huizen zijn zeer gehorig en mijn dochter wordt dan ook altijd wakker als er iemand is daar.

Met de komst van derde spruit komen we feitelijk een slaapkamer tekort. Naar zolder is geen optie, wegens te lage nokhoogte. We zouden theoretisch op de benedenverdieping een slaapkamer kunnen creeren in de toekomst, maar wenselijk is dat niet.

We hebben onze ogen open gehouden op de huizenmarkt en zijn eenmaal gaan bezichtigen. Een tussenwoning met drie verdiepingen en 5 slaapkamers. Prima op zich, maar klein beneden en gedateerd en daarbij nog aardig aan de prijs. Volgende week gaan we in een dorp wat verder weg bezichtigen. Een vrijstaande woning met 4 slaapkamers. Kleinere tuin, maar volgens mij qua woonoppervlakte beneden gelijk.

Vanwege onze keuzes om beide minder uren te werken dan toen wij dit huis kochten kunnen we natuurlijk ook minder hypotheek krijgen. In dit huis hebben we rond de €35.000 euro spaargeld geinvesteerd. Zoals al eerder eens geschreven zullen we die investering niet eruit halen. Hadden we ze niet gedaan, dan stond ons huis ruim €45.000 onder water. Nu zullen we bij een eventuele verkoop quite spelen. Of hopelijk nog een beetje overhouden.

Al met al houdt de huizenkwestie me behoorlijk bezig. Gaan we verhuizen? Wanneer gaan we dit huis dan te koop zetten? Gaan we in de stad blijven? En dus een tussenwoning betrekken? Of gaan we naar een dorp, met alle voor- en nadelen van dien?

Moeilijk, moeilijk.....iemand ervaringen hiermee die je wilt delen?

donderdag 28 augustus 2014

potpourri aan woorden

Vakantie voorbij, nieuw schooljaar. Het is wat. Dochter is er hotel de botel van. Zal nog wel een week of wat duren voor ze haar draai heeft gevonden.

Kleine man heeft het maar druk. Kruipendde kamer door, bij elk mmeubelstuk optrekken en gaan staan. Minuscule dingetjes oprapen. En ik erachteraan, want voor je het weet stopt hij het in zijn mond. Die mond doet vreselijk pijn, want alle tandjes lijken ineens te komen....

Met buikbaby gaat het goed. Groeit volgens het boekje. Bekkenpijn is niet te harden, maar we gaan toch maar verder. Nog drie weekjes werken. Man begint komende week aan zijn ouderschapsverlof :-)

Kunnen we eindelijk aan de babykamer beginnen en hopelijk nog wat andere losse klusjes klaren.

Financieel geen gekke dingen. Behalve dan dat mijn wasmachine het begaf. Had ik dat al geschreven? Ben weer helemaal blij met de nieuwe :-)

Nog negen weken en dan hoop ik buikbaby in mijn armen te hebben ....zucht alweer een zwangerschap bijna voorbij....tijd vliegt echt voorbij.....

dinsdag 5 augustus 2014

Dag 7 tot en met 26 - te veel om op te noemen

Afgelopen weken gingen we op vakantie, deden na thuiskomst nog wat familiebezoekjes en losse dagen weg. Motivatie om te schrijven had ik weinig. Ik heb geen fut meer en worstel me door de dagen heen. Wat ook diepe indruk maakte was dat collega zijn zus verloor in de ramp met de mh.17. Je wordt dan op een akelige wijze geconfronteerd met de kwetsbaarheid van je eigen gezin.

Enkele dagen na de ramp gingen we op vakantie. Ik dacht er veel aan. Op vakantie was het heerlijk weer. De camping was prima, de caravan ook. Alleen mijn lijf werkte niet mee. En dat doet het nog niet. Ik wil niet klagen, want ik ben zo dankbaar dat ik nog een keer zo'n wondertje mag dragen. Toch valt deze zwangerschap me heel zwaar. Voor het eerst zou ik willen dat het kindje met een week of 38 kwam. Mijn beide andere kinderen heb ik gedragen tot bijna 42 weken. Ik kan me niet voorstellen dat ik  dat nu weer zo kunnen.

In huis zijn we aan het opruimen, het schiet enerzijds wel op, anderzijds niet. Vorige week ging er een auto naar de kringloop, een hoop naar de kledingbak en nog wat in de kliko. Vandaag ging er wat op mp. Ook dochter leert eindelijk dat ze van sommige spullen beter afscheid kan nemen. Ze gooide zelfs kapot speelgoed niet weg. Dat gaat nu beter.
Maar dat je zegt, ik zie het in huis, nee hoor. Net zo rommelig als altijd. En dat trekt me echt leeg. Ik had het er met man over op vakantie. Het liefst halen we het huis gewoon helemaal leeg, zetten terug wat we nodig hebben en doen de rest weg. Maar dat is qua tijd niet haalbaar. Dus dan maar beetje bij beetje en hopen dat we ooit het gewenste resultaat bereiken.

Financieel was vorige maand een kleine ramp. Ik kon maar 4 euro nog wat sparen.....wat een dieptepunt. Dat moet anders. Dat kan anders. Komende maand weer een kans. En daarna....wordt het echt krapper.

Per 1 september gaat man nog maar 20 uur werken, de rest van de uren neemt hij ouderschapsverlof op. Ik werk tot en met de derde week van september nog voor de helft. Daarna houd mijn verlof op en krijg ik weer mijn volledige salaris, gebaseerd op een 24-urige werkweek.
Dus gaan we van 1,5 ft salaris naar 1,05 ft salaris. Dat is best een verschil, maar doordat ik meer verdien dan man en we op deze manier drie dagen opvangkosten besparen is het te doen.

Makkelijk zal het heus niet  altijd zijn, maar we kiezen ervoor. We willen onze kleintjes zelf opvoeden en meemaken. We hebben aan oudste gezien hoe snel die jonge jaartjes voorbij vliegen. Voor je het weet zitten ze op school en begint de wereld aan ze te trekken.

Ik ben de tel een beetje kwijt, hoeveel dagen heeft meid nog vakantie? Ach ja, nog tweeënhalve week....veel te kort dus :-(

woensdag 16 juli 2014

Dag 6: controle, bieb en doodmoe

Poeh, wat een dag. Al vroeg op pad om de beeb en buik te laten controleren. Gelukkig bleek alles goed. Mijn bloeddruk
was flink gezakt. Alleen moest ik bloedprikken ivm vermoeden van b12 tekort. In mijn eerste zwangerschap had ik dit. Ik heb nu veel van de klachten van destijds ook.

Na het fruitmoment van de kids zijn we naar de bieb gewandeld. Kleine man werd lid en kreeg een leuk boek-start  koffertje. Meid had in no time een stapel boeken gevonden. Die ze overigens alweer uit heeft. We haalden nog verse broodjes op de markt en toen snel naar huis.

Ik was doodmoe, nog steeds trouwens. Dat warme weer doet me geen goed. Hopelijk slaap uk vannacht goed. Morgen nog werken en dan vakantie :-)