Kopka Klare Taal

dinsdag 9 september 2014

Huizendilemma

Met onze derde spruit op komst speelt een ander huis al meerdere maanden door mijn hoofd, ons hoofd, want ook man heeft twijfels mbt dit huis.

We wonen nu in een jaren vijftig woning met drie slaapkamers. We hebben beneden behoorlijk bijgebouwd waardoor er een normaal formaat badkamer is gekomen, een garage en een extra ruimte die wij als zitkamer gebruiken. We hebben een behoorlijke tuin en achter het huis een gegarandeerd blijvend vrij uitzicht op een park, vijver en daarachter een bosje waar eventueel in de toekomst wel gebouwd mag worden. Daarachter ligt het gemeentelijk zwembad. Aan de voorkant kijken we uit op een grasveld dat slecht onderhouden wordt. Het stuk grond is eigendom van een supermarkt-discounter die er eerder een vestiging had welke is afgebrand voordat wij hier kwamen wonen. Er is sprake geweest van de bouw van een dubbellaags winkelcentrum, maar dit was gelukkig snel van de baan toen er elders in de stad een enorm winkelcentrum werd gebouwd. Er is ook sprake geweest van de bouw van een zorgcentrum, maar ook dat is momenteel van de baan. Voorlopig gaat er niks gebeuren. Maar geen garanties natuurlijk.

Naast ons, los van ons, wonen de buren waar wij tijdens de verbouwing een behoorlijk conflict mee hebben gehad. Momenteel zijn we ons speaking terms, al moet ik toegeven dat me dat heel zwaar valt. Een gesprekje over het weer is bij wijze van genoeg om mij emotioneel leeg te slurpen. Ik heb vrede met de situatie, ook al is deze duidelijk in ons nadeel, maar de manier waarop zij ons behandeld hebben doet nog altijd veel pijn.

Aan de andere kant, aan ons vast, woonde een oudere man. Wegens zijn gezondheid is hij opgenomen in een instelling. Hij is niet bij machte om te tekenen voor verkoop van zijn woning. Zijn neef komt er af en toe, op de meest vreemde tijdstippen (lees altijd na 22:00 uur). De huizen zijn zeer gehorig en mijn dochter wordt dan ook altijd wakker als er iemand is daar.

Met de komst van derde spruit komen we feitelijk een slaapkamer tekort. Naar zolder is geen optie, wegens te lage nokhoogte. We zouden theoretisch op de benedenverdieping een slaapkamer kunnen creeren in de toekomst, maar wenselijk is dat niet.

We hebben onze ogen open gehouden op de huizenmarkt en zijn eenmaal gaan bezichtigen. Een tussenwoning met drie verdiepingen en 5 slaapkamers. Prima op zich, maar klein beneden en gedateerd en daarbij nog aardig aan de prijs. Volgende week gaan we in een dorp wat verder weg bezichtigen. Een vrijstaande woning met 4 slaapkamers. Kleinere tuin, maar volgens mij qua woonoppervlakte beneden gelijk.

Vanwege onze keuzes om beide minder uren te werken dan toen wij dit huis kochten kunnen we natuurlijk ook minder hypotheek krijgen. In dit huis hebben we rond de €35.000 euro spaargeld geinvesteerd. Zoals al eerder eens geschreven zullen we die investering niet eruit halen. Hadden we ze niet gedaan, dan stond ons huis ruim €45.000 onder water. Nu zullen we bij een eventuele verkoop quite spelen. Of hopelijk nog een beetje overhouden.

Al met al houdt de huizenkwestie me behoorlijk bezig. Gaan we verhuizen? Wanneer gaan we dit huis dan te koop zetten? Gaan we in de stad blijven? En dus een tussenwoning betrekken? Of gaan we naar een dorp, met alle voor- en nadelen van dien?

Moeilijk, moeilijk.....iemand ervaringen hiermee die je wilt delen?

donderdag 28 augustus 2014

potpourri aan woorden

Vakantie voorbij, nieuw schooljaar. Het is wat. Dochter is er hotel de botel van. Zal nog wel een week of wat duren voor ze haar draai heeft gevonden.

Kleine man heeft het maar druk. Kruipendde kamer door, bij elk mmeubelstuk optrekken en gaan staan. Minuscule dingetjes oprapen. En ik erachteraan, want voor je het weet stopt hij het in zijn mond. Die mond doet vreselijk pijn, want alle tandjes lijken ineens te komen....

Met buikbaby gaat het goed. Groeit volgens het boekje. Bekkenpijn is niet te harden, maar we gaan toch maar verder. Nog drie weekjes werken. Man begint komende week aan zijn ouderschapsverlof :-)

Kunnen we eindelijk aan de babykamer beginnen en hopelijk nog wat andere losse klusjes klaren.

Financieel geen gekke dingen. Behalve dan dat mijn wasmachine het begaf. Had ik dat al geschreven? Ben weer helemaal blij met de nieuwe :-)

Nog negen weken en dan hoop ik buikbaby in mijn armen te hebben ....zucht alweer een zwangerschap bijna voorbij....tijd vliegt echt voorbij.....

dinsdag 5 augustus 2014

Dag 7 tot en met 26 - te veel om op te noemen

Afgelopen weken gingen we op vakantie, deden na thuiskomst nog wat familiebezoekjes en losse dagen weg. Motivatie om te schrijven had ik weinig. Ik heb geen fut meer en worstel me door de dagen heen. Wat ook diepe indruk maakte was dat collega zijn zus verloor in de ramp met de mh.17. Je wordt dan op een akelige wijze geconfronteerd met de kwetsbaarheid van je eigen gezin.

Enkele dagen na de ramp gingen we op vakantie. Ik dacht er veel aan. Op vakantie was het heerlijk weer. De camping was prima, de caravan ook. Alleen mijn lijf werkte niet mee. En dat doet het nog niet. Ik wil niet klagen, want ik ben zo dankbaar dat ik nog een keer zo'n wondertje mag dragen. Toch valt deze zwangerschap me heel zwaar. Voor het eerst zou ik willen dat het kindje met een week of 38 kwam. Mijn beide andere kinderen heb ik gedragen tot bijna 42 weken. Ik kan me niet voorstellen dat ik  dat nu weer zo kunnen.

In huis zijn we aan het opruimen, het schiet enerzijds wel op, anderzijds niet. Vorige week ging er een auto naar de kringloop, een hoop naar de kledingbak en nog wat in de kliko. Vandaag ging er wat op mp. Ook dochter leert eindelijk dat ze van sommige spullen beter afscheid kan nemen. Ze gooide zelfs kapot speelgoed niet weg. Dat gaat nu beter.
Maar dat je zegt, ik zie het in huis, nee hoor. Net zo rommelig als altijd. En dat trekt me echt leeg. Ik had het er met man over op vakantie. Het liefst halen we het huis gewoon helemaal leeg, zetten terug wat we nodig hebben en doen de rest weg. Maar dat is qua tijd niet haalbaar. Dus dan maar beetje bij beetje en hopen dat we ooit het gewenste resultaat bereiken.

Financieel was vorige maand een kleine ramp. Ik kon maar 4 euro nog wat sparen.....wat een dieptepunt. Dat moet anders. Dat kan anders. Komende maand weer een kans. En daarna....wordt het echt krapper.

Per 1 september gaat man nog maar 20 uur werken, de rest van de uren neemt hij ouderschapsverlof op. Ik werk tot en met de derde week van september nog voor de helft. Daarna houd mijn verlof op en krijg ik weer mijn volledige salaris, gebaseerd op een 24-urige werkweek.
Dus gaan we van 1,5 ft salaris naar 1,05 ft salaris. Dat is best een verschil, maar doordat ik meer verdien dan man en we op deze manier drie dagen opvangkosten besparen is het te doen.

Makkelijk zal het heus niet  altijd zijn, maar we kiezen ervoor. We willen onze kleintjes zelf opvoeden en meemaken. We hebben aan oudste gezien hoe snel die jonge jaartjes voorbij vliegen. Voor je het weet zitten ze op school en begint de wereld aan ze te trekken.

Ik ben de tel een beetje kwijt, hoeveel dagen heeft meid nog vakantie? Ach ja, nog tweeënhalve week....veel te kort dus :-(

woensdag 16 juli 2014

Dag 6: controle, bieb en doodmoe

Poeh, wat een dag. Al vroeg op pad om de beeb en buik te laten controleren. Gelukkig bleek alles goed. Mijn bloeddruk
was flink gezakt. Alleen moest ik bloedprikken ivm vermoeden van b12 tekort. In mijn eerste zwangerschap had ik dit. Ik heb nu veel van de klachten van destijds ook.

Na het fruitmoment van de kids zijn we naar de bieb gewandeld. Kleine man werd lid en kreeg een leuk boek-start  koffertje. Meid had in no time een stapel boeken gevonden. Die ze overigens alweer uit heeft. We haalden nog verse broodjes op de markt en toen snel naar huis.

Ik was doodmoe, nog steeds trouwens. Dat warme weer doet me geen goed. Hopelijk slaap uk vannacht goed. Morgen nog werken en dan vakantie :-)

dinsdag 15 juli 2014

Dag 4 en 5: werken, ziek zijn en nog wat verjaardagsbezoek

Gisteren moest ik werken. Voor meid en kleine man betekende dat een dag met oma. En een hele gezellige. Dochter knutselde, beter gezegd schilderde, voor mijn verjaardag. Vanmorgen mocht ik het schilderij ontvangen, prachtig! Zoon was niet lekker en snotterde wat af. Ik kwam thuis met hoofdpijn en die is niet meer weggegaan. Da's het enige nadeel deze zwangerschap dat maar niet wil vertrekken, hoofdpijn.

Vandaag ben ik dan echt jarig. Ik werd verrast met het mooie schilderij dat meid bij oma maakte en ook met papa hadden de kids iets creatiefs gemaakt. Weer een prachtig object voor aan de muur. Vanmid, zoasldag kwam mijn moeder nog even op bezoek met mijn neefjes. De kinderen speelden heerlijk buiten en daarna nog met de l.ego. Ondertussen deed zoon zijn middagdutje. Daarna was zijn verhoging gezakt. Hopelijk komt het niet meer terug.

Man is druk met de tuin op orde te maken. Door het leggen van de oprit en het aanleggen van de voortuin is de achtertuin wat overwoekerd. Geen grote rampgebieden, maar toch wat meer werk dan normaal. Ach ja, hij wil het natuurlijk aan kant hebben voordat hij vakantie krijgt. Kunnen we dan lekker genieten in de tuin in plaats van er te werken.

Gisteravond zette ik het financiele plaatje op papier. Vanaf september gaat man 20 uur werken. Ik ga per januari weer mijn reguliere contract van 24 uur werken. We hebben gekozen voor ouderschapsverlof omdat de twee kleintjes volgend jaar anders drie dagen naar de opvang moeten. Dat vinden we en geen prettig idee en een duur grapje. Op deze manier gaan we er wel wat op achteruit, maar veel minder dan wanneer we beiden onze uren zouden maken. Ze gaan dan even goed nog een morgen naar het kdv, maar dat is te overzien.

We zijn positief verrast over de uitkomst onder de streep. We hebben de afgelopen jaren al heel wat structurele, besparende veranderingen doorgevoerd en daar plukken we toch de vruchten van. Het financieel overzicht was een beetje waziger geworden door tijdgebrek, gebrek aan discipline, ach ja smoesjes. Ik moet het gewoon beter bijhouden, baby of geen baby, overzicht moet ik toch behouden.

Ondanks het gebrek aan overzicht hebben we geen domme uitspattingen gedaan en is financieel leed ons gelukkig bespaard gebleven. We zien de komende periode met veel plezier tegemoet. Al zal het heus krapper worden dan het was. Sommige activiteiten kunnen gewoonweg niet meer, zoals zes weekenden achter elkaar carnaval vieren, zoals hier gebruikelijk is. Dat zullen we moeten beperken wegens minder geld ervoor, maar ook geen babysit voor drie kids (ik ben nogal moeilijk op dat gebied, ik beken). Ook zullen we gewoon beter moeten opletten met de alledaagse dingen. We hebben er beide een handje van om royaal te zijn. En als je dan eenmaal begint......

De teugels mogen wel weer wat strakker dus vanaf september. Ik heb er weer zin in. Ik vind het altijd weer leuk om op zo'n momenten de consuminderboeken weer bij de hand te nemen en de, eigenlijke zeer bekende, tips nog eens te lezen. Het motiveert me. Iemand nog tips? De meeste zal ik al wel gelezen hebben. Maar wat is jouw favoriet?

Nog veertig prachtige dagen vakantie!

zondag 13 juli 2014

Dag 3: taart, cadeaus en gezelligheid

Deze zondag vierde we alvast mijn verjaardag. Komende dinsdag word ik alweer 31...En omdat volgend weekend bijna al mijn familie op vakantie is, vierde we het dus vandaag.

Vanmorgen verse vlaai en taart gehaald. Dan is het wel handig en lekker dat de bakker op zondag open is.
Ook maakte we zowel binnen als buiten alles gereed voor de gasten. Het weer was onvoorspelbaar, dan maar beide in orde maken.

Uiteindelijk druppelde het bezoek binnen en was het weer prima om lekker buiten te zitten. Tot half vijf hielden we het droog.

Het was heel gezellig en ik werd goed verwend. Ik kreeg vooral veel geld en cadeaubonnen. Waarschijnlijk heb ik nu genoeg extra centjes om mezelf te verwennen met een keukenmachine. Ik weet het nog niet zeker. Aan de ene kant denk ik, heerlijk die luxe van zo een apparaat, aan de andere kant denk ik,  tja is het wel zo nodig?

Deze vakantiedag stond dus in het teken van mij. Nu mag de spotlight weer snel op een ander gericht worden, want voor mij hoeft al die aandacht niet zo.

Morgen moet ik werken, ben benieuwd of toch ook die dag als vakantiedag zal voelen, of alleen voor meid. Wat overigens ook prima is.

zaterdag 12 juli 2014

Dag 2: uitslapen, zwemmen en spelen

Vanmorgen sliep dochter tot half acht en de kleine man zelfs tot acht uur. Heerlijk! Dat komt zo zelden voor!

In de morgen deden we noodzakelijke klusjes en gingen we even naar de action.

We lunchten met een groentesoep. Waarna meid en ik richting zwemles togen. Man en zoon deden nog een kleineboodschappenronde.

Na de ppittige zwemles gingen we naar huis, om meteen weer te vertrekken naar vrienden.

We hadden elkaar al lang niet meer gesproken. Voorheen zaten we in dezelfde vereniging en zagen we elkaar vaker. Sinds zij hun derde kindje kregen stopten ze en zagen we hen minder vaak.
Het was gezellig als vanouds. Meid speelde fijn met hun zoontjes en wij kletsten bij.

We aten frietjes. Daarna maaide man het gras, het was eindelijk eens droog hier. Ik vouwde de was, meid keek lachen om home video's en zoon lag al in zijn bedje.

Nu wordt het ook voor mij tijd voor mijn mandje. Het energiepeil is bijzonder laag. Jammer, maar ik geef er maar beter aan toe.

Nog 43 dagen niet naar school sjokken, geen verplichtingen en veel tijd voor leuke dingen!